Bijgewerkt t/m 1 januari


Het Dreamteam wenst iedereen een happy nieuwjaar en een gelukkig en gezond 2005. Hopelijk kunnen we in 2005 nog meer betekenen voor Picca.

Groetjes Ad en Bart
posted by: "Webmaster" Arjan 1/1/2005



Woensdag avond gaan Sandra en Hessel van team "Lekker belangrijk ", Maurice en Bart van "The Last Samurai", Henk en Cor van de "Barrel-Brothers" en natuurlijk het "Dreamteam" een bezoek brengen aan Tine en Omar in Brugge. Zij zijn de oprichters van PICCA en hebben ons uitgenodigd om ons verhaal te komen vertellen. Ook gaan we naar een constructie op zoek zodat elke euro echt ten goede komt aan het schooltje. We hebben er het volste vertrouwen in dat we daar met z'n allen uitkomen. Welk bedrag het Dreamteam aan het schooltje kan schenken is nog niet helemaal bekend. Het geld van de auto en van enkele sponsors moet nog binnenkomen. Het Dreamteam heeft voor 150 euro mee betaald voor het feest en de uniformen.








Ook die rekeningen zijn door Tine gecontroleerd.

Zodra de dvd met de film van de challenge in ons bezit is gaan we een film en foto avond organiseren voor alle belangstellenden, dus hou deze site in de gaten !!!!!!!!!

Groeten Ad en Bart
posted by: "Webmaster" Arjan 11/12/2004

3/12/2004

Na deze enerverende reis willen Ad en ik iedereen bedanken voor hun medeleven en ze graag te woord staan indien er vragen zijn. De reacties op de site en via de telefoon waren verbluffend en soms ook erg emotioneel. We hebben op deze trip enorm veel gezien van andere levenstandaarden dan die wij gewoon zijn en dit heeft op enkele momenten de ogen bij ons geopend.

Graag willen Ad en Bart ook de bewondering uitspreken over "onze" Webmaster die werkelijk alle bronnen aangeboord heeft om een zo up to date mogelijk verslag van onze reis te maken. Dit echt onder moeilijke omstandigheden omdat er op veel dagen geen enkel contact mogelijk was. Bij deze.

ARJAN, HARSSTIKKE BEDANKT, NAMENS HET DREAMTEAM
(waar jij ook een deel van bent geworden)


|Dag 25|Foto's|Geplande Route|













Gisteravond (30/11) lande vlucht DBR 232 uit Banjul net iets voor 23:00 op neerlands bodem. Bart, Suze en Rien worden door het gezin van Bart, wat familie en vrienden opgewacht bij gate 2. Gewapend met wat ballonnetjes en een "Welkom thuis Papa" zien we de vermoeide zongeblakkerde koppies door de schuifdeuren komen. Een warm welkom in het koude Nederland. Hier en daar een traantje. En dan naar het Brabantsche terug. Bart en de meiskes zitten bij ondergetekende in de auto. Deze keer hoeft Bart zelf niet te rijden. In het begin valt me de grote stilte op. Maar gedurende de terugreis komt Bart beter op z'n praatstoel te zitten. Het is een enorme ervaring geweest. Een tocht met hoogtepunten maar ook dieptepunten. Met ontberingen en luxe. Veel plezier en af en toe harde woorden. Momenten van je heel klein voelen of niet zo op je gemak na verwensingen of bedreigingen. Momenten van intens genieten van de schoonheid van de natuur. Bart is blij dat hij dit heeft gedaan samen met de juiste persoon, maar ook blij weer in Nederland terug te zijn. Als een uurtje later de minikaravaan stopt in Drunen, treedt het besef pas op dat de Amsterdam - Dakar Challenge er voor het Dream-Team echt op zit. Mission Completed. Knap gedaan mannen. Tijdens het gesprek thuis blijkt hoe hard alle hulp nodig is. En hoe weinig de kindertjes daar hebben. En met hoe weinig ze al gelukkig lijken te zijn. En hoe vriendelijk en dankbaar. En.......

Ook voor mij zit het er zo'n beetje op. Heel wat uurtjes, vaak nachtelijke, zijn er in geslopen. Maar het was echt ontzettend leuk om dit te hebben kunnen doen. En ik ben blij dat het Dream-Team mij hiervoor heeft gevraagd. Tijdens de voorbereidingen, alles volgen, foto's jagen etc. Regelmatig mee naar events. En dan de start. En de eerste kilometers. Daarna werd het steeds afwachten of er een mailtje of een sms-je of een telefoontje zou komen. De informatie uit de eerste hand. Hopen alles te onthouden wat er aan informatie verstrekt wordt en dit zo goed mogelijk verwoorden en op de site plaatsen. De vele leuke en lieve reacties van de belangstellende ontvangen en plaatsen. Complimentjes, dank U, dank U. Toch nog wat extra informatie opzoeken en plaatsen. Maar de koek is nu bijna op. Bijna...... Salaam Aleikum

posted by: "Webmaster" Arjan 1/12/2004


|Dag 25|Foto's|Geplande Route|

Zoals iedereen wel begrepen heeft is maandagmorgen mijn zus Carien na een oneerlijke korte ziekte overleden. Daarom ben ik maandag teruggevlogen naar huis. Ik ben even op het feestje van het schooltje geweest en om 3 uur naar het vliegveld gegaan. Dinsdag morgen om negen uur was ik weer tesamen met mijn naaste familie. Het is goed te weten dat Carien het zo gewild zou hebben. Het is jammer dat Carien die blijde gezichtjes van de kindertjes niet meer mocht zien. Ook zij als vriend van het dreamteam heeft hier aan bijgedragen.

CARIEN bedankt voor alles.

Ad van Drunen
posted by: "Webmaster" Arjan 1/12/2004


|Dag 24|Foto's|Geplande Route|

Vandaag stond de planning geheel in het thema van het schoolfeestje. Helaas is het allemaal anders verlopen. Vanwege trieste familieomstandigheden moet Ad zo snel mogelijk terug naar Nederland. De mensen die dicht bij Ad staan weten wat er aan de hand is. Bart wordt morgen door een kleine delegatie volgens planning opgepikt van het vliegveld.

posted by: "Webmaster" Arjan 29/11/2004


|Dag 21, 22 en 23|Foto's|Geplande Route|

De laatste dagen is het een beetje rustig geweest rondom het dream-team. Maar er zijn natuurlijk wel wat zaken gebeurd. Veel rijders van groep 1 resideren op dit moment in of in de buurt van het Senegambia Hotel. Sommige teams zijn inmiddels al weer vertrokken richting het koude Nederland. Voor hen is "the mission completed". Goed gedaan heren (en dames). De Rocky was klaar voor de overdracht, gewassen (voor 1,50 euro). Maar dat wassen mag weer gebeuren want het Dream-Team is gaan kijken bij de overdracht van de ambulance (team 1132). Hiervoor moest 40 km gereden worden naar Kartong. Peanuts zou je zeggen, maar de weg is echt heel slecht. En de actie heeft de hele dag gekost. En de imperiaal, want deze was aan het eind van de rit weer gescheurd. Inmiddels is dat ook weer verholpen. Geen probleem.

Ook de andere schooltjes, waar weer andere teams zich sterk voor hadden gemaakt zijn bezocht. Het geld is overal hard nodig. Voor iedereen die het Dream-Team steunt, mentaal of financieel: De uitstapjes en het hotel etc. die het hele gebeuren toch een vakantiegevoel geven, wordt natuurlijk uit eigen zak betaald. Het leeuwendeel van het sponsorgeld gaat netjes naar de plek waar het voor bedoeld is. De goede doelen. Wat dat betreft, er wordt gekeken wat de beste constructie is, om een beetje in de peiling te kunnen houden waar het geld naar toe gaat. Waarschijnlijk gaat het een stichting worden. Zeker is dat de grond voor het nieuwe schoolte betaald kan gaan worden, evenals de eerste stenen voor de bouw. Als je dit zo allemaal leest en hoort, heb je het idee dat een tweede editie van Amsterdam - Dakar erg van pas zou komen. Van Ad heb ik begrepen dat er al zo'n 10 teams ook een "Webmaster Arjan" willen. Grappig. Over leeuwendeel gesproken. Zelfs in een land zoals Gambia zijn er dierentuinen. Ad en Bart zijn bij 1 zo'n dierentuin wezen kijken. Een kleine tegenvaller, want het was een armoedige boel. Niet zoals we in Nederland kennen. Niet zo armoedig, tenslotte was de lounge van de broer van de president (hoe verzin je het). Ad en Bart hebben wat tijd met deze man doorgebracht en zelfs een overnachting gehad in de lounge. Een schitterende gewaarwording.

Morgen staat er feestje op het programma voor het schooltje. De officiele ontmoeting. En als alles een beetje mee zit, ook de overdracht van de nieuwe uniformpjes. Deze worden bekostigd door de rijders voor stichting Picca.
posted by: "Webmaster" Arjan 28/11/2004


|Dag 20|Foto's|Geplande Route|

Vandaag was er even sprake van toch Dakar nog te kunnen doen. Vanuit Gambia zou het weer wel mogen. Als een stuiterbal zijn ze vandaag op en neer geweest tussen verschillende instanties en de grensovergang, maar het uiteindelijke resultaat.......niet langs Dakar. Jammer. Dakar weet niet wat ze mist. Wel zijn Ad en Bart al even gaan kijken bij het schooltje en de plek waar het nieuwe schooltje misschien zou gaan komen. Bij aankomst werden de "gluurders" al bestormd door de enthousiaste kindertjes. Oops, dat was niet de bedoeling. Maandag is er pas het officiele feest, mogelijk met nieuw uniformpjes etc.

En wat doen de heren tot die tijd? Ad gaat met van allerlei excursies mee. Bart neemt het er liever van in het Senegambia Hotel. Tenslotte is het tijdens hun vakantie. Veel plezier.
posted by: "Webmaster" Arjan 25/11/2004


|Dag 19|Foto's|Geplande Route|

09:00 (GMT) Er is inmiddels weer telefonisch contact geweest met Bart. Het Dream-Team bevond zich gisteren dus tussen de excursie-gangers en zijn figuurlijk buitenboord gevallen, of anders in de boot genomen. Want ze zijn een belangrijk doel van de hele onderneming, Dakar, misgelopen. Heel erg jammer, en Bart was ook op z'n minst "pissig". En daar valt natuurlijk wel iets voor te zeggen. De slogan, "Samen uit, Samen thuis bleek niet voor iedereen te gelden. Maar moeten we de onderneming als mislukt opgeven. Nee natuurlijk. Het blijft een geweldig avontuur en de goede doelen zullen nog steeds ondersteund worden. Het "tweede groepje" is inmiddels vlak bij de boot naar Gambia en komt vandaag in Banjul aan. Enfin, Ad en Bart en consorte hebben bij terugkomst heel veel te vertellen.

17:00 (GMT) Ad en Bart zijn gearriveerd in de plaats Kololi, en hebben inmiddels Suze en Rien ontmoet. Het Dream-Team is van plan om indien mogelijk een kamer te nemen in hotel Sena.
posted by: "Webmaster" Arjan 24/11/2004


|Dag 18|Foto's|Geplande Route|
20:00 (GMT+1) Nog geen bericht van Ad en Bart. Maar wel veel verwarrende berichtjes van andere rijders. Ik zal proberen de zaak samen te vatten, zonder iemand tegen de schenen te schoppen die het niet verdient.
Feit is dat de meeste Challengers gisteren zaten te wachten op toestemming om naar Dakar door te reizen. Triest feit is dat we vandaag lezen, dat wat als een sportieve autohappening bedoeld was, uitgelopen is op een opsplitsing van groep 1 in twee groepen, die nu apart verder reizen en een in z'n hemd gezette welwillende Nederlandse ambassade in Dakar.

Groepje 1a: Eigen belang eerst met Equip-Brittisch Telecom - Amsterdam en Den Haag 1100, Slagschip - Veenendaal 1102, Riders for Health - Rotterdam 1105, De Zandloper - Amsterdam 1118 en Tête de la Course TT (Telegraaf Team) - Amsterdam Down Town 1131
Groep 1b: Allen voor 1, 1 voor allen De andere rijders

En hoe is het zo gekomen?

Gisteren zaten de rijders dus op een mooie lokatie in Senegal, Camping "Zebrabar" De eigenaar voorspelde grote problemen als rijders op eigen houtje naar Dakar zouden doorreizen. Zeker nu de papieren niet in orde bleken. Het zou onderweg wemelen van de douane mensen en kolonel Cissu zou ook niet de makkelijkste zijn. Onder protest worden alle papieren die bij Rosso waren aangeschaft bij de door de camping-eigenaar opgetrommelde douane beamte (met zonnebril) ingeleverd. Welliswaar waren de papiertjes goed voor 8 dagen vrije doortocht door Senegal, maar tegelijk waardeloos omdat de auto's ouder dan 5 jaar waren. De douna heeft in elk geval een mooie omzet gemaakt.

Maar je moet wel heel veel woestijnzand in je ogen hebben wil je niet zien dat die hele tros 2e, 3e misschien wel 7e hands barrels ouder zijn dan 5 jaar. Onze helden zijn gewoon bedrogen. Misschien was terugrijden naar de grens en rustig verhaal gaan halen een optie.

De tussenstop in Dakar leek er niet in te zitten. Een duidelijke domper op de feestvreugde. Onze barrel-vrienden en hun barrels moesten zo snel mogelijk door richting gambia. Weg uit Senegal. De Nederlandse ambassadeur had de afgelopen weken z'n best gedaan om onze Challengers te onthalen. Allemaal voor niets lijkt het dus.

We moeten even de onderhandlingen afwachten. Een groepje doodt de tijd op de camping, een andere groep gaat met een excursie mee. Het wachten wordt ineens onderbroken. Er diende zich een mogelijkheid aan om binnen een paar uur, onder militaire escorte naar Dakar te vertrekken. Dirk Rezelman, de arts van de stichting Evenaar had dit met de kampleiding en kolonel Cissu geregeld. Er is een probleem, de helft is bezig met een excursie. En wanneer ze terug zijn is de vraag. Kortom, een klein groepje kiest voor het eigen belang, laat de anderen stikken en gaan er (tegen wederom ruime betaling met een nieuw vrijbriefje) vantussen naar Dakar. Ze zien liever alleen hun eigen "selecte" groepje in Dakar staan, dan solidair te zijn met hun reisgenoten van de afgelopen weken met het risico dat uiteindelijk niemand via Dakar gaat. Overigens is op dit moment helemaal niet zo'n begeerlijke lokatie want de cholera heerst er. Misschien dat dat een beetje helpt. Het is nu dus twijfelachtig of de andere groepen wel naar Dakar mogen, en of er überhaupt nog ooit een Barrel-delegatie Dakar mag binnenrijden. Triest.

22:40 (GMT+1) Zo juist om ongeveer 22.30 uur is er telefonisch contact geweest met Bart. Zij zijn inmiddels bijna geariveerd in Banjul, de grens met gambia.
posted by: "Webmaster" Arjan 23/11/2004


|Dag 17|Foto's|Geplande Route|

Rustdag Saint-Louis?
15:00 (GMT) Ja, ze hebben zich netjes aan het schema gehouden, en inderdaad niet veel gedaan wat met autorijden te maken heeft, maar netjes de tourist uitgehangen. De broodnodige reparaties worden 's morgens uitgevoerd (de Rocky is weer pico-bello) en daarna was het weer luieren. Een excursie, niet op het "schip der woestijn" of de Rocky maar....met.....een bootje!!. In een internet-cafeetje in Saint-Louis kunnen de Dream-Team'ers even de berichtjes in het gastenboek lezen. De mobiele internet verbindingen vanuit het kamp werken niet meer, vandaar dat ze hun toevlucht hebben gezocht tot een plaatselijk "internet-cafe". Jammer dat ze geen fotos vanaf dit internet cafe in Saint-Louis kunnen versturen, maar die houden we wel tegoed. Heel erg leuk, allemaal hartstikke bedankt, en natuurlijk de groetjes terug aan iedereen in het koude Nederland. Over vijf minuutjes zou de boot alweer verder gaan. Richting de camping.

Morgen gaat het verder op twee, drie of vier wielen naar Dakar....als ze tenminste toestemming krijgen van de kolonel. Dat is nog steeds afwachten. Even duimen............
posted by: "Webmaster" Arjan 22/11/2004


|Dag 16|Foto's|Geplande Route|

Rustdag Saint-Louis?
20:00 (GMT) Inderdaad, vandaag hebben de dames en heren het er weer eens van genomen. Even relaxen bij een temperatuurtje van 30 graden. En de traditionele BBQ wordt alweer opgewarmd. Alle equipes van de afgelopen dagen zijn er. Het driewielertje (met raket aandrijving?) is er ook. "De meisjes" ook, alleen dan zonder Lada Diva Niva. Die heeft echt de geest gegeven.

Gisteren zonder veel problemen de grens over bij Rosso (Mauritanie/Senegal) en begeleid door een schitterende zonsondergang op Camping "Zebrabar" in Saint-Louis aangekomen. Zonder eigen verlichting want die had het op het laatst begeven.

Morgen nog een dagje rust. Gelukkig maar, want de Rocky begint moe te worden. Hier en daar een scheurtje, kapotte verlichting en versleten remmen. Morgen in alle rust deze zaken op orde brengen en daarna genieten van een excursie. Even zelf niet rijden. De rustdagen stonden ook zo geplanned, maar eigenlijk is die rustdag verplicht, want de papieren die ze mee hebben gekregen vanuit Rosso blijken niet de juiste te zijn. Hier wordt nog hard aan gewerkt. Dat is dus nog even spannend, want het mag nu natuurlijk niet stuk lopen op een stel papiertjes. Het rijden wordt allemaal een beetje makkelijker, de weg lijkt weer meer op een weg. Meer de wegen zoals we die kennen van de Rally Paris - Dakar. Overmorgen gaat het dus verder naar Dakar. Ze zijn er bijna.
posted by: "Webmaster" Arjan 21/11/2004


|Dag 15|Foto's|Geplande Route|

12:00 (GMT) Eindelijk weer een telefoontje vanuit die enorme zandbak. De heren hebben gisteren dus inderdaad overnacht in een hotel in Nouakchott. Eindelijk weer een normaal bed, en een normale douche. Alle gebreken zijn "verholpen" en het hele spul is weer onderweg, richting Senegal dus. Een beetje pech onderweg. Omdat de "Lekker Belangrijk"-bus plots moest remmen voor een overstekende kameel, is er een inlands barreltje achterop geklapt. De eigenaar van het vod doet een beetje moeilijk want z'n bumper zit in elkaar, en uiteindelijk staat er een hoop "politie" om de zaak op te nemen. Zo staan ze al een uurtje en het is er erg warm. 35 graden in de Rocky. Rustig blijven is het devies.
posted by: "Webmaster" Arjan 20/11/2004


|Dag 14|Foto's|Geplande Route|

19:00 (GMT+1) Volgens de planning zou het Dream-Team vandaag de laatste etappe richting Nouakchott af moeten leggen. Maar omdat in Nouadhibou geen rustdag is genomen, is er een dag gewonnen. Gisteravond of vanmorgen zouden ze dan Nouakchott gepasseerd moeten hebben, en dus onderweg zijn richting Saint-Louis, Senegal. Maar uit informatie van andere rijders blijkt dat ze bivakeren in het luxe mercure hotel in Nouakchott. Daar gaat de dag winst. Maar misschien is even opladen geen slecht idee.

Saint-Louis: De oude hoofdstad van het grote Franse koloniale rijk is gelegen in het Noorden van Senegal direct aan de Mauretaanse grens.
De natuur heeft de stad een unieke ligging bezorgd die hooguit te vergelijken is met Venetië. Het eiland, dat ligt ingeklemd tussen het vasteland en een schiereiland aan de oceaanzijde, is geheel bebouwd met huizen in de Franse stijl. Dit Ile de Saint Louis is dat ook het bruisende hart van de stad.

Saint Louis Pont Faiherbe

Signares Ile de Saint Louis
posted by: "Webmaster" Arjan 19/11/2004


|Dag 13|Foto's|Geplande Route|

21:00 (GMT) Middels een telefoontje weet Bart ons te vertellen dat ze momenteel nog door het "Banc D'Arguin National Park" rijden op 155 km van Nouakchott. Met een beetje mazzel gaan ze dat dus mooi halen. Eindelijk steekt er vandaag een windje op, want de hele dag was het 30 graden. Over het eten kon nog gemeld worden dat het allemaal goed te doen was. Is het geen BBQ dan is het wel Boeuff Stroganof ofzoiets, of gehakt balletjes (kofte neem ik aan) En, ah wat lief, de stoere mannen missen toch ook wel het thuisfront. Daar zit maar een ding op, doorgassen. Vandaag, of morgenvroeg dus Nouakchott en dan gaat het verder richting Saint-Louis, Senegal. Het driewielertje tenslotte, zou al bij de grens van Senegal (Diama) staan. Ingevlogen?!?
posted by: "Webmaster" Arjan 18/11/2004


|Dag 12|Foto's|Geplande Route|

Het doet ons deugd dat veel mensen dagelijks de ontwikkelingen rondom het Dream-Team en hun mede-avonturiers volgen. Zelfs de "redactie/organisatie" van Amsterdam - Dakar Challenge volgt de ontwikkelingen op de voet. Dat blijkt wel uit de stukjes die gecopieerd worden van AdenBartDreamTeam.nl en op hun site verschijnen. Noch Ad, Bart of de "Webmaster" zet ze op de Amsterdam - Dakar Challenge site. Maar goed, veel mensen vinden het leuk om de stukjes te lezen van diverse teams. Maar volgende keer netjes vragen he jongens, want voor het geld dat jullie hier allemaal aan verdiend hebben mogen jullie best zelf wat bedenken. : ) Het is nog goed te maken door natuurlijk een mooi percentage te schenken aan de goede doelen. Moest me even van het hart.

Inmiddels heb ik met de organisatie gemailed, en er wordt een mooi deel van hun inkomsten aan de goede doelen gegeven. Natuurlijk gaan de gemaakte onkosten er eerst af. Verder is het plaatsen van stukjes van AdenBartDreamTeam.nl bedoelt om de honger naar informatie van meer dan 3000 Challenge fans per dag te stillen.

Enfin, het Dream-Team loopt voor op schema. De rustdag werd overgeslagen en er is gisteren een behoorlijk stuk Mauritanie ingereden. Allemaal tijdwinst, voor als er een tegenvaller mocht voorkomen. Want ze zijn er nog niet. Nog een paar dagen door dit maanlandschap.

20:00 (GMT) Still going strong. Still in the middle of niks. Het konvooi zit nog steeds midden in de woestijn, een klein beetje meer richting de kust en nog steeds richting Nouakchott. En, hoe krijgen ze het voorelkaar, ze hebben de imperiaal van de Rocky gescheurd. Zonder de Rocky op z'n kant te leggen of zo. Repareren gaat nu niet, en zal in de eerste de beste stad pas kunnen. Zoals het eruit ziet zal dat Nouakchott zijn. En dat halen ze vandaag nog niet. Ach ja, dan maar vast zetten met wat touw en met nog een beetje meer geklopper en gekletter verder rijden, want rijden is geen enkel probleem tot op heden. Overnachten zal weer in de woestijn gaan gebeuren.................
posted by: "Webmaster" Arjan 17/11/2004


|Dag 11|Foto's|Geplande Route|

Vandaag stond geplanned als een welverdiende rustdag. Maar na een goede nachtrust en een fijne douche vanochtend hebben de teams besloten alvast maar te gaan rijden. De gidsen gaan weer mee. 11 barrels en 2 gidsen. Een uurtje of twee later zit het zand weer overal en nergens. Ad krijgt het voor elkaar om in de enige modderplas in uren tijd te vallen. Verder maar weer. Zonder gids loop je echt het risico te verdwalen. De grensovergang gisteren zit nog vers in het geheugen. Steeds een stenen hutje met weer een andere beambte. Het duurde allemaal heel lang. Uiteindelijk krijg je een gids toegewezen, en sta je in een maanlandschap zonder iets wat op een weg zou kunnen lijken. Zigzagend gaat het verder. Even stoppen om geld te wisselen bij een hutje waar de kat van de buren geslacht en wel aan het plafond hangt. Het is eigenlijk zaak om te blijven gassen. Het hobbelt en bobbelt over de graffel, maar de auto stil laten staan staat gelijk aan vast zitten. Uiteindelijk stopt de convooi 's avonds in the middle of helemaal niks. Eten en drinken en wat muziek bij een kampvuurtje. Ze blijven overnachten in de woestijn. Morgen gaat het verder naar Nouakchott. Misschien dat de "Kermit" weer onderhanden moet worden genomen. De koppeling doet moeilijk. Dat zien we morgen wel. Welterusten onder een magnifieke sterrenhemel.

Nouakchott: Nouakchott is de hoofdstad van Mauritanie. Met 800.000 inwoners ook meteen de grootste stad. De stad ligt een klein stukje landinwaarts. De stad beschikt over een van de weinige Hogescholen van Mauritanie: Het Nationale Instituut van Voortgezette Islamitische Studies. De stad bestaat uit ontelbare laagbouw hutjes en huisjes, uitgespreid over een vlak landschap.


posted by: "Webmaster" Arjan 16/11/2004


|Dag 10|Foto's|Geplande Route|

Op naar Mauritanië met een rustdag in het verschiet. Nouadhibou in Mauritanie is het volgende doel. Daarna is er weer tijd om rustig de schade op te nemen en de omgeving te verkennen. En energie opdoen want vergeleken met de route die hen te wachten ligt vanaf Nouadhibou, is het tot nu toe een dagje uit geweest. Maar het Dream-Team heeft een echte orginele Marokkaanse bats meegenomen. Aan de schop zal het niet liggen, die is nog als nieuw.

20:15 (GMT+1) Je kunt merken dat het met de verbindingen steeds slechter wordt. Het gesprek gisteravond (23:45 (GMT+1)) en het korte gesprek vanmiddag met het thuisfront was middels een hele slechte verbinding. Vanmiddag viel zelfs de verbinding voortijds weg. Het contact zoeken, bellen, e-mailen wordt steeds problematischer. Ook zijn er problemen met de (persoon van de) sateliet telefoon. Voor zover duidelijk ging alles wel naar wens in de groep en met de Barrels. Om 20:00 (GMT+1) zal Bart toch nog proberen te bellen met het thuisfront. Mogelijk dat er de komende dagen helemaal geen contact meer mogelijk is. Even duimen jongens.

23:00 (GMT+1) Ad krijgt het voor elkaar om verbinding te krijgen met de sateliettelefoon en de vaste telefoon van de "webmaster". Tussen de klikken en tikken en het echoën door kon Ad toch het relaas van de afgelopen dag aan ons mededelen. Na een enerverende rit is het Dream-Team aangekomen in Nouadhibou. Na het vertrek vanuit Dakhla zat de Rocky al snel vast op het strand. De Marokkaanse bats en de rijplaaten kwamen meteen van pas. Daarna ging het verder over een strandroute met veel keien. Een enkele mooie modderpoel werd door het Dream-Team benut om even lekker te "spelen". Bijna alle barrels hebben zonder problemen de grenspost in de buurt van Goûr Jefra gehaald. Het is er warm (30 graden) en in een stenen hutje met 26 loketten moesten de formulieren en grensdocumenten gecontroleerd en geregeld worden. Eenmaal over de grens bleek inderdaad dat wat op weg lijkt helemaal verdwenen te zijn. De barrels rijden verder in kolonnes van 4, 5 auto's inclusief verplichte gids. De hele stoet op enkele uitvallers na (welke dat zijn heeft Ad niet doorgegeven) staat nu in Nouadhibou. Inmiddels is het afgekoeld tot een graad of 10. De Rocky heeft het goed gehouden. Morgen kunnen de rijders en de auto's even rusten, eventuele reparaties uit(laten)voeren en zich opmaken voor de volgende etappe. Hopelijk komen de achterblijvers ook weer bij. Iedereen de groeten van Ad en Bart en Rocky.

Nouadhibou: Nouadhibou is zo'n beetje de eerste stad die je tegenkomt als je vanuit Marokko Mauritanie in trekt. Buiten de 60.000 inwoners is niet zo veel te zien, en dat komt voor een belangrijk deel door het feit dat Nouadhibou helemaal niet op tourisme is ingesteld. Toch is de natuur er van bijzondere schoonheid. Nouadhibou ligt op een dun strookje woestijn dat parallel ligt aan het vasteland. Eigenlijk is er alleen maar zand, omsloten door verschillende baaitjes, en er geen enkele vegetatie die je even de woestijn zou kunnen doen vergeten. Echte Sahara dus. Ondanks het feit dat er bijna geen tourisme is en dat een bed om te slapen erg lastig te vinden is, is het eten in Noudhibou het beste dat je in heel Mauritanie kunt krijgen. Daar is een eenvoudige reden voor. Buitenlandse vissersschepen legden vaak aan in Nouadhibou. De bemanning kwamen aan land om een deel van hun vangsten te gelde te maken. Ze hadden behoefte aan fatsoenlijk eten, maar slapen, dat deden ze wel op hun eigen boot. Vanuit Nouadhibou kan men eenvoudig naar het canarische eilanden, of per luchttaxi naar Nouakchott. De weg naar Nouakchott (500 km) is vreselijk slecht.
Nouadhibou

Nouadhibou
posted by: "Webmaster" Arjan 15/11/2004


|Dag 9|Foto's|Geplande Route|

Vandaag gaat het verder richting Dakhla.

De geruchten gaan dat de Reliant Robin Interceptor (het maffe drie-wielertje) toch aan het rollen is. Martijn (laatste der bestuurders van team 1104) is in Marokko, nu met een speciaal ingevlogen geldig paspoort. In Marrakech krijgt hij versterking van z'n speciaal ingevlogen broer. Verder lijkt het wel of dat ding kan vliegen, want om 16:00 (GMT+1) stond dat ding naar het schijnt in Tan-Tan. Als deze verhalen kloppen, dan is dit wel een mooi staaltje doorzettingsvermogen.

13:00 (GMT+1) Telefonisch contact lukt al de hele morgen niet met Ad en Bart. Misschien dat een smsje wel wil. Volgens de KPN wel....sms verzonden. Even afwachten. Waarschijnlijk weinig bereik in de Sahara.

15:00 (GMT+1) Telefonisch contact lukt nog steeds niet. Smsje blijft ook onbeantwoord. Straks nog maar eens proberen.

15:45 (GMT+1) Eindelijk een bericht vanuit de grote zandbak. Om 09:00 (GMT) hebben de heren hun "engines" weer gestart. L'Ayoun (Laayoune) - Dakhla is 450 kilometer. Vanaf de camping waar ze overnacht hadden ging het richting Dakhla. Alles gaat prima op een klein beetje olie lekkage bij de motor na. Het "Lieveheersbeestje" passeert Boujdour (26.1167° N, 14.5000° W) en de 4535 kilometergrens. De stukjes woestijn die ze vandaag gereden hebben lagen vol met stenen. Zelfs even moeten inhouden vanwege overstekende kamelen. Met 25 graden buitentemperatuur is het nu zwoel en nog maar 325 km langs het strand tot aan Dakhla. Dat gaat wel lukken. Misschien is er zelfs nog tijd om even lekker off road te gaan. Dakar halen ze vandaag nog niet, da's nog 1720 km.

22:30 (GMT+1) Met een smsje melden Ad en Bart dat ze Dakhla bereikt hebben. Uiteindelijk is het toch een lange dag geworden. Of zouden ze even off road zijn gaan "spelen".

Boujdour

Boujdour

Boujdour
Boujdour: Boujdour, een stad met groeistuipen. In '93 niet meer dan een vuurtoren (nog door de Spanjaarden gebouwd) met een aantal hutjes daar omheen. Nu is het een hele stad aan het worden.

Dakhla
Dakhla: Dakla is verrassend. De stad aan de rand van de kreeftskeerkring is sterk gegroeid en heeft nu meer dan 30.000 inwoners, en heeft een geheel eigen stijl. De spierwitte huizen in de chaotisch aangelegde straten, verbleken mogelijk nog meer bij het zien van de kleurrijke gewaden van de "Sahrawi"-vrouwen. Eén weg is er wel overdacht neergelegd en dat is de weg naar de zee. Deze loopt verder door naar de oude spaanse vuurtoren en langs de kust tot aan de punt van het schiereiland.
posted by: "Webmaster" Arjan 14/11/2004


|Dag 8|Foto's|Geplande Route|

Rond 11:30 (GMT+1) verschillende keren geprobeerd contact te leggen met Ad en Bart. Om 11:45 (GMT+1) lukt het eindelijk.
De koppeling van de "Kermit" van de Dutch Desert Drivers was gisteren nog gemaakt in Agadir. En de teams staan weer samen klaar in Guelmim om te vertrekken richting Laayoune.
Nog even een klein oponthoud want de Rocky van Ad en Bart staat nu nog in de garage met een gebroken hulpveer. Daar wordt nu stevig aan gesleuteld in een erg rommelige "garage". Maar die vering wordt gemaakt. En volgens Ad is het allemaal niet zo erg. Een beetje werken kan trouwens geen kwaad. Gisteravond hebben de heren overnacht vlakbij een natuurlijk verwarmd zwembad. En vanavond, als het hele spul aankomt in Laayoune kamperen ze op het strand. Daar komt weer een barbeque aan...
'Place Mechouar' (Laayoune)
Rond 15:45 (GMT) passeren Ad en Bart de 4000 km grens. De hulpveer is gemaakt, en de "garage"-houder is de gelukkige eigenaar geworden van een reserve wiel. Die hadden ze toch drie bij zich. Het Dream-Team heeft afgesproken in het kleine kustplaatsje El Quatia, om samen met 10 andere teams te eten. De bedoeling is om aan het eind van de dag een kampement op te zetten op het strand ter hoogte van Laayoune. Even eb en vloed in de gaten houden, anders drijven ze met z'n allen de tent uit.
21:00 (GMT) Met de telefoon op de intercom gesprekje gehad met het thuisfront.
Nicole verdedigt het fort en dat lijkt d'r goed af te gaan.
Het hele spul is samengekomen in Laayoune een klein stukje de Westelijke Sahara in. Maar er ligt nog genoeg Westelijke Sahara voor ons.
2, 3 dagen Marokko was genoeg. Op een of andere manier komen bedelaartjes uit het niets te voorschijn als we ergens stoppen. Je moet er wel aan wennen. Maar dat geldt voor de lokale bevolking ook. Ze kijken vreemd op, op het moment dat een tros blanke avonturiers hun "eettentjes" binnen komen lopen, en ze zijn niet altijd even vriendelijk. Even wennen dus. Enfin, als we niet afdrijven vannacht gaat het morgen verder naar Dakhla. Vanavond overleggen we nog even of we langs het strand gaan of een nog uitdagendere route door "de desert" nemen. Je kunt wel merken dat we steeds verder zuidelijk gaan want het internetcontact wordt steeds lastiger.
Moderne Kasbah (Laayoune)
Laayoune: Stad in de Westerlijke Sahara (bezet door Marokko) met 300.000 inwoners. De internationale gemeenschap ziet Laayoune niet als een marokkaanse stad, omdat het bezet is door Marokko sinds 1975, zonder rekening te houden met de belangen van de lokale bevolking. Laayoune ligt 30 km inlands vanaf de Atlantische Oceaan, ter hoogte van de Canarische eilanden zoals Teneriffe. The economische basis van de stad zijn overheidssubsidies, militaire activiteiten en handel.
Laayoune
posted by: "Webmaster" Arjan 13/11/2004


|Dag 7|Foto's|Geplande Route|

Vanmorgen rond 08:00 (GMT) uit de veren en de karavaan gaat verder richting het zuid-westen. Gisteravond was weer erg gezellig. En het Dream-Team krijgt steeds een warm gevoel van alle leuke berichtjes die de bezoekers van "AdenBartDreamTeam.nl" achterlaten in het gastenboek. Allemaal heel erg bedankt!! Overigens wordt de mogelijkheid om een internetverbinding op te zetten steeds lastiger naarmate het team verder richting het zuiden trekt.
Reisdoel voor vandaag is Agadir en als het een beetje meezit de touristenplaats Guelmim, ten zuiden van Agadir. Dat moet kunnen, want de meeste barrels doen het nog best. En als er iets mee is, dan weet Bart er wel raad mee. De verlichting (koolborstels en sleepringen van de dynamo) van het blinkende Barrel-Brothers-barrel en de waterpomp van de "Team Cool-R.NL"-sloep (Pjotr en Marcel) zijn gisteren vervangen. Het "Lieveheersbeestje" is vandaag verwend. Een half litertje olie en een litertje mineraalwater doen wonderen. Hij snort weer als vanouds. De sfeer is goed en de auto's houden zich ook prima. En voor de zgn. "Blauwe Mannen" hoeft de karavaan ook geen angst te hebben. Rond 13:00 (GMT) rijdt het "Lieveheersbeestje" op 2100 meter hoogte in de Hoge Atlas. De Tizi 'n Test wordt gezien als de avontuurlijkste van de drie bergpassen in de Hoge Atlas. Gelukkig hebben de Dream-Teamers niet alleen korte broeken en t-shirts bij zich, want op deze hoogte is de buitentemperatuur inmiddels tot 2 graden boven het vriespunt gezakt. De jassen doen hun werk en het team krijgt regelmatig een complimentje over de jassen, met dank aan Cools. Agadir ligt nog op 150 km.
Rond 15:30 (GMT) zijn de warme dikke jassen uitgedaan, want de temperatuur is al weer opgelopen tot 25 graden. Er staat wel nog een stevig windje. Agadir ligt nog op 50 km. Guelmim moet dus lukken als er geen vreemde dingen gebeuren. Bij aankomst in Guelmim kan eventueel nog even doorgereden worden over de deels geasfalteerde weg van 60 km richting het prachtige witte zandstrand "La Plage Blanche".
Om 17:30 (GMT) is het nog 125 km naar Guelmim. Tegen de tijd dat ze daar zijn kunnen de Drean-Teamers en hun maatjes ook weer rustig eten, want over een uurtje is de zon onder en dan mag en kan er pas weer gegeten worden volgens de ramadan. Zolang het maar geen sprinkhanen zijn die ze te eten krijgen dan is het goed
Want er zijn inmiddels sprinkhaan-exemplaren gespot zo groot als een muis.
Morgen gaat alles in een wat lagere versnelling. Dan heeft het Dream-Team een relatief korte rit voor de boeg naar Laayoune, in de Westelijke Sahara inmiddels. Waarschijnlijk moet dan ook de koppeling van de "Kermit" (team 1113 - Dutch Desert Drivers) gemaakt worden.
20:45 (GMT). Terwijl in nederland 4.250.000 dominosteentjes moeten vallen zitten de challengers te wachten op hun eten bij Kebab Ali. Deze keer geen "Friet van Piet" dus.
Agadir
Agadir: Rond 1505 begint de geschiedenis van Agadir. De Portugezen vestigen er een handelsnederzetting die door de vesting Santa Cruz de Aguer wordt verdedigd. Na een kort verblijf worden de Portugezen verdreven door de grondlegger van de Dynastie der Saadiers, Mohammed Sheik el Mehdi. Voor Agadir breken dan gouden tijden aan: dagelijks worden er hele scheepsladingen suikerriet, dadels, was, leder, olieën, specerijen en goud verhandeld. Agadir kende ook slechte tijden. In 1960 werd de stad volledig verwoest door een aardbeving. Onder koning Mohammed V werd de stad daarna volledig heropgebouwd.
De constructies van de heropgebouwde stad werd ontworpen met het oog op het overleven van eventuele nieuwe aardschokken. Nu is het een vriendelijke, witte stad met mooie rustgevende parken en gebouwen. Alle nutsvoorzieningen, zoals gerechtshof, post, school, enz bevinden zich nu in moderne bouwwerken. Agadir heeft terrassen en cafés en de belangrijkste vissershaven van Marokko.
Guelmim: Ooit was er in Guelmim de grootste kamelenmarkt van de regio. Maar in het "tijdperk van de 4x4 wagens" komen er tegenwoordig meer touristen dan kamelen richting Guelmim.
Guelmim ligt aan de noordgrens van de Westelijke Sahara en is inmiddels uitgegroeid tot een woestijnstad met ruim 75.000 inwoners. Veel touristen uit Agadir bezoeken de stad op zaterdag en vormen zo een belangrijke bron van inkomsten voor Guelmim.
Tot 1900 was Guelmim een belangrijke pleisterplaats in de Transsahara-handelroutes. Tegenwoordig is Guelmim enkel nog een "poort" naar de Westelijke Sahara en qua handel slechts nog van belang voor de door Marokko bezette woestijngebieden ten zuiden van Guelmim. De Transsahara-handel die er nu nog bestaat wordt inmiddels niet meer met kamelen bedreven. En de rondtrekkende Reguibat-Berber, of wel de "Blauwe Mannen" (vanwege hun indigo gekleurde gewaden) die vroeger karavanen beroofden zijn inmiddels verdwenen of hebben het "trekkers"-bestaan aan de cactussen gehangen.
posted by: "Webmaster" Arjan 12/11/2004


|Dag 6|Foto's|Geplande Route|

Omstreeks 00:30 (GMT)/01:30 (GMT+1) is het gelukt om Marrakech te bereiken. Lekker slapen, de verlichting van de Barrel-Borthers maken en dan hebben ze verder de hele dag om Marrakech te bekijken. Marrakech is een vrij grote stad en enorm druk. Het blijkt een goed plan om een bus inclusief gids in te huren en zo de stad beter te verkennen. Een keer rondgereden worden is ook wel lekker. Bovendien, het regent. Om 22:00 (GMT)/23:00 (GMT+1) is het tijd voor het avond eten. Bijna alle teams zijn erbij. Ze missen de motormuizen en nog twee andere team. Het is weer eens gezellig. Bier uit flesjes. Dit keer is er geen legitimatie nodig om een biertje te kunnen krijgen. Ad waagt zich aan de couscous. Bart houdt het bij een soort rundvleesstoofpot met groenten. Ook lekker. Opletten dat het niet te laat wordt want morgenvroeg om 8:00 (GMT) willen ze weer gaan rijden. Het doel: Agadir.
Kleine uitleg over de tijdsweergaven. De afrikaanse landen die ons Dream-Team bezoeken (zullen), hebben net als Groot-Brittanië Greenwich Main Time (GMT). Dat wil zeggen dat het een uurtje vroeger is dan bij ons in Nederland (GMT+1). De plaatselijke tijd in Marokko, Westelijke Sahara, Mauritanië, Senegal en Gambia wordt dus met (GMT) aangegeven, de plaatselijke tijd in Nederland met (GMT+1)
posted by: "Webmaster" Arjan 11/11/2004


|Dag 5|Foto's|Geplande Route|

Gisteren dus gekampeerd op een openbare camping. De "Dutch Desert Driver" (Pierre, Eva en Annemarie) met de "Kermit" en "Team Cool-R.NL" (Pjotr en Marcel) en "Space Dust" (Jan en Jasper), gaven een ware geluids- en lichtshow ten beste. Hun barrels zijn voorzien van alle benodigde apparatuur. Het was dus beregezellig.
Op het programma voor vandaag staan oa Fèz en Marrakech. Als gevolg van Arabische invloeden werd in Marokko de Islamitische cultuur geintroduceerd, en tot op de dag van vandaag zijn sterke islamitische trekken in overvloed. Dit geldt in het bijzonder voor Fèz, een antieke stad die in de negende eeuw A.D. werd gebouwd. Hier blijft de traditionele stadsstructuur van de Arabisch/Islamitische cultuur behouden. De hele stad, ook wel bekend als "de medina", is één gigantische doolhof
De rood ommuurde stad Marrakech ligt in het midden van Marokko, tegen het prachtige decor van de blauwgrijze bergen van de hoge Atlas.

Om 13:30(GMT)/14:30(GMT+1) zaten Ad en Bart op 2800 km. En ze waren onderweg naar Marrakech. Om 17:00(GMT)/18:00(GMT+1) waren ze nog steeds niet in Marrakech, maar ze hebben nog even tijd voor dat het te donker wordt. Bovendien hebben de Dream-Teamers morgen een herstel/inhaaldag. Alles gaat dus prima met het Dream-Team. Om 21:00 (GMT)/22:00 (GMT+1) zijn de mannen nog aan het rijden en passeren inmiddels de 3200 km. Alweer konden ze de verleiding niet weerstaan en hebben hele mooie pistes uitgekozen. Een klein beetje pech voor de Barrel-Brothers. Ze hebben problemen met hun buitenverlichting. Om toch vooruit te kunnen komen rijden ze vlak tussen twee andere auto's in. Ad, Bart, het hele spul wil beslist Marrakech halen vandaag. Dat gaat dus heel laat (of vroeg) worden want Marrakech is nog 250 km.

Inmiddels zijn Nicole en Jaap-Jan van Château Bellegarde les Fleurs (www.bellegarde.info) in Châteauneuf-la-Forêt al weer druk bezig voor de volgende groep challengers. En het sneeuwt daar nu!!
De franse televisie heeft ook zijn werk gedaan; iedereen heeft de opnames gezien, van de bouwvakkers tot de slager! Inmiddels zijn ook wat fotootjes die we gemaakt hebben richting de franse (lokale) krant.
posted by: "Webmaster" Arjan 10/11/2004


|Dag 4|Foto's|Geplande Route|

9 nov 8:00 (GMT). Het Dream-Team is vroeg uit de veren. Een kort ritje naar de ferry. Inschepen en om 10:30 vertrek de boot met daarop een tros avonturiers. Was Bart gisteren al de held omdat hij twee, drie auto's uit de brand heeft geholpen met wat reparaties. Ook nu kan hij weer aan de slag. De werkplaats is in het ruim van de ferry. De ferry is doet er iets meer dan 2 uur over en om 12:00 (GMT)/(13:00 (GMT+1), staat het hele spul aan de overkant: Tanger, Marokko. Nu gaat het echte werk beginnen. Het doel is Fèz. Maar dan moet wel eerst het Rifgebergte "bedwongen" worden. Het gebied is heuvelachtig. En natuurlijk kunnen het Dream-Team en hun mede avonturiers het niet laten om de steilere bergweggetjes te nemen. Een stuk of 10 equipes kronkelen over de bergpasjes. Tegen eerdere berichten in tuffen ook de "Belgen met de Lada" mee. Uiteindelijk blijkt het allemaal toch weer niet zo snel te gaan. Rond 19:00 (GMT) tijd is Fèz nog niet bereikt, en de teams besluiten een goed plekkie voor een kampement te zoeken. Het is al donker geworden en verder rijden is niet erg veilig te noemen. Ad en Bart mogen bij de Barrel-Brothers in de tent slapen. En wat eten we? We doen een barbeque voor de verandering. Smakelijk eten.
posted by: "Webmaster" Arjan 9/11/2004


|Dag 3|Foto's|Geplande Route|

8 nov 7:30. Het Dream-Team zit bijna in Màlaga (Spanje). Dan nog 150 km tot aan de ferry. Ze zijn samen met de 1127, 1108, 1128, 1109 en de 1121. Alles gaat goed. Ook "De Meisjes" zijn terecht. Marbella wordt aangedaan. Tijd om even te relaxen. Op een pc in een internetzuil wordt even gekeken of de webmaster z'n werk wel doet. Morgenvroeg de boot maar nu is het tijd voor een kleine fiësta.
posted by: "Webmaster" Arjan 8/11/2004


|Dag 2|Foto's|Geplande Route|

7 nov 7:00 Na een korte maar rustig verlopen nachtrust moet het Dream-Team weer uit de veren. Het is aardig afgekoeld in "Francoise" maar de dekbedden die Ad doet denken aan thuis hebben ons goed warm gehouden. Ad staat als eerste onder de douche. Wie weet wanneer er weer een mogelijkheid tot douchen is. De douche is heet. Langzaam maar zeker worden de andere teams ook wakker. "De meisjes" zijn nog niet gesignaleerd. Nicole en Jaap-Jan (Jaap voor intimie) en Nicole's moeder zijn ook vroeg van de partij. Er staat een uitgebreid ontbijt op ons te wachten. Koffie, melk, jus d'orange. Croisantjes en zoete honingballetjes lijken het wel. Geen kaas, maar wie wil er om dit tijdstip nu Roquefort of Coulommiers op z'n croisantje. Wel is er marmelade en verschillende soorten jam en andere zoetigheid. Na het ontbijt krijgen we een korte rondleiding over het grondgebied. In totaal zo'n 20 hectaren (in verhouding niet zo groot. De buurman heeft 250 hectaren), een chateau, een chalette en een voormalig sanatorium. Er wordt al vijf jaar geklust aan de gebouwen en de tuinen. En er ligt nog veel werk op onze gastheer en gastvrouwen te wachten. Het uitzicht is in elk geval prachtig. De rijders controleren even de oliepeilen, pakken zaken nog wat anders in en dan is het tijd om te gaan. We nemen afscheid van onze gastheer en gastvrouwen. De motormuizen Harry en Henk zijn als eerste weg op de Yamaha XT500's. Wie het laatst komt, gaat weer als eerste lijkt het. Ze hebben afgesproken met team 1132, de rijders van de ambulance. Harry en Henk hebben de ambulance wat onderdelen meegegeven. Ondermeer een reserve achterblad. Want of het blad dat er nu opligt het gaat halen is de vraag.
7 nov 11:00. Het Dream-Team vertrekt vanuit Châteauneuf-la-Forêt richting Toulouse en de Pyreneeën. Dit wijkt af van de eerder geplande route We willen de bergen in. Eerst naar de A20 terug. Daar wordt getankt en Arjan gaat vanaf daar in z'n uppie weer terug naar Nederland. Bart en Ad houden regelmatig contact middels SMSjes. In iets minder dan 8 uur weer thuis. Dit keer niet dwars door Parijs, maar er om heen. Ook een belevenis trouwens.
7 nov 13:30. Het Dream-Team zit vlak voor de Pyreneeën. In de Pyreneeën is er even tijd om te spelen in de eeuwige sneeuw. Dan weer verder. Toch wordt er uiteindelijk aardig wat tijd verloren want wanneer het Dream-Team aankomt bij het beoogde hotel in Madrid, komen ze er niet meer in. Het is dan ook 3:00 's nachts. Ze besluiten de nacht door te rijden. Om en om rijden en slapen.
posted by: "Webmaster" Arjan 8/11/2004


|Dag 1|Foto's|Geplande Route|

Eindelijk is het zover. De dag van het vertrek is aangebroken. Om 8:30 hebben Ad, Bart en de harde kern van supporters zich verzameld in Vlijmen. In kolonne gaat het hele gezelschap richting Ijburg. Langzaam maar zeker melden de teams van groep 1 zich. Ondanks het slechte weer zit de stemming er goed in. Ze hebben er zin in. Grote afwezige is de mad-robin driewieler. Maar die komt misschien de volgende dag nog. Grote pechvogel van de dag is een enorme touring car die hopeloos vast zit op het Ijburgse strand. Even nog een dansje wagen bij de rijdende disco en de rijders maken zich op voor het vertrek. Teams met klinkende namen zoals "ROCWOPS", "De meisjes", "Space-Dust" en de teams die rijden voor Picca, "Lekker Belangrijk", "Barrel-Brothers", "Last Samurai" en natuurlijk onze helden van het "Dream-Team" staan te trappelen van ongeduld. Ze hebben er zin in. Iets na 11:00 vertreken de avonturiers. En op de snelweg blijkt meteen het verschil in kruis-snelheid van de verschillende equipes. Eerste afspraak, parkeerplaats Hazeldonk-west bij de grensovergangnaar België. Onder het genot van een lekker warm worstebroodje en een bak koffie, wisselen de rijders hun eerste challenge ervaringen uit. Het weer is nog steeds slecht en wordt als maar slechter. Vooral voor de motormuizen is dit niet zo gunstig. Koud!!. Dan is het tijd voor een het afscheid voor de komende 3 weken. Hier en daar wordt een traantje weggepinkt. Ad en Bart hebben moeten beloven heelhuids weer thuis te komen. Op naar België. Van de Picca rijders, hebben het "Dream-Team" (Ad en Bart), "Last Samurai" (Maurice en Bart) en de "Barrel-Brothers" (Cor en Henk) besloten samen op te trekken naar het eindpunt van deze dag Chateauneuf-la-Forêt. "Lekker Belangrijk" (Sandra, Hessel en Bas) zien we als alles goed gaat terug in Spanje. De volgende stop is net na Gent. Hier staan Tine en Omar ons op te wachten. Met de nodige gelukwensen en een feestje in het vooruitzicht bij terugkomst gaan we verder. Er is gekozen voor de tolweg naar Parijs (en die van Parijs naar het zuiden) Het kost je 30 euro per barrel, maar dan kun je wel lekker doorrijden. Op een mooi stil moment op de tolweg krijgen de barrels de kans om naast elkaar de hele tolweg te bezetten. Een mooi plaatje. En een teken dat het wel goed zit met de teams. Langzaam begint de schemer in te treden. Bij een volgende stop, deze keer voor een tank-en-plas-pauze, wordt nog een beetje gemorreld aan de bakkies. Bij Bart en Maurice zit ergens een kabelbreukje. Henk en Cor showen hun rode binnenverlichting. De Last Samurai is voorzien van een rood-wit-blauwe kerstdecoratie. Het lijkt erop dat de aankomst in Chateauneuf-la-Forêt laat gaat worden. Toch wordt unaniem gekozen om Parijs "even" aan te doen. Het is een gekkenhuis in de binnenstad, maar wat wil je op zaterdag-avond. Je moet een sterk hart hebben en stalen zenuwen, maar het levert geweldige plaatjes op. Een ervaring om nooit te vergeten. De barrels rijden langs de Obelisk, over de Champs-Elysee. Even poseren voor de Arc de Triomph en natuurlijk een paar rondjes maken over Place de L'Etoile. 8 rijen dik draait het daar rond en het schiet van links naar rechts. Maar je hoort verbazingwekkend weinig botsingen. Tenslotte nog naar de Eiffeltoren. Even was het Dream-Team hun webmaster kwijt, omdat elk aan verschillende zijden van de Eiffeltoren stonden te wachten. Uiteindelijk is het goed gekomen. Gewoon niet panieken en je gezonde verstand gebruiken. Dan komt het allemaal goed. Over gezond verstand gesproken. De heren van het Dream-Team komen helemaal los en in hun element in situaties zoals in Parijs. Maar gelukkig is er altijd nog Cor die alles ietsie-pietsie nuchterder bekijkt. Enfin, snel door naar Limoges en naar Chateauneuf-la-Forêt. Op ongeveer 150 kilometer voor Chateauneuf-la-Forêt lopen we de motormuizen tegen het vermoeide lijf. We gaan samen verder. Alhoewel, na 5 minuten zijn ze alweer uit het zicht verdwenen. Uiteindelijk komen we om 3 uur 's-morgens aan in Chateauneuf-la-Forêt. We zijn 14 uur bezig geweest. Nicole van Château Bellegarde les Fleurs (www.bellegarde.info) in Châteauneuf-la-Forêt was gelukkig zo vriendelijk om op ons te wachten. Na minieme financiele formaliteiten krijgen we een uitgebreid koud buffet voorgeschoteld. Een biertje en een wijntje erbij en we zijn weer helemaal het mannetje. Dan is het echt tijd om te gaan slapen. Een voor een krijgen de teams een felgekleurde kamer toebedeeld. Het Dream-Team slaapt in de kamer met de naam "Francoise". De heren moeten een tweepersoonsbed delen. 's-Morgens zal blijken dat ook dat geen probleem is. Welterusten mannen.

posted by: "Webmaster" Arjan 7/11/2004


Hallo allemaal,

Zaterdag 6 november zal de bonte-barrel-stoet vertrekken richting Afrika. "Ons" Bart en "Ons" Ad zitten ook in die optocht. Om een klein beetje van de sfeer te proeven en om wat aardige foto's te maken rijd ik zelf ook de eerste duizend kilometer mee. Vandaar dat "Actueel" zaterdag en zondag niet zo actueel zal zijn. Alles wat vooraf ging aan de droom-tocht is vanaf nu te vinden onder "Voorpret".

Groetjes enzo,
Arjan
posted by: "Webmaster" Arjan 5/11/2004